St. Augustine: van de golf van Mexico naar de Atlantische Oceaan

Vandaag weer zo'n 400+ mijl gereden. Over een oersaaie highway. Naar Saint Augustine, in het noord-oosten van Florida. Dit zou het oudste bewoonde stadje van de USA zijn. Kan wel kloppen want, de Spaanse, Britse en Franse straatnamen vliegen je om de oren. Het stadje is behoorlijk toeristisch, maar als je enkele meters meer wil lopen dan de gemiddelde toerist, vindt je toch mooie terrasjes die bijna leeg zijn!

We hebben een hotelkamer met een fantastisch uitzicht op de brug van het eiland naar het stadje. Kost ietsjes meer, maar dan heb je ook wat!

Strandwandeling Penscola Beach

Toch wel lekker zo'n strandwandeling in een storm. Vooral als het nog zo'n 25 graden is. De wind was gewoon warm en benauwd. Maar je wordt wel een beetje gezandstraald en de camera waaide bijna van het statief af. Moeilijk foto's maken met zo'n weer, je zit al snel op een sluitertijd van enkele minuten om er wat moois van te maken. De camera heeft natuurlijk behoorlijk te lijden onder het zand en zout van de zee. Na twintig minuten was de lens zo mistig dat er geen foto's meer te maken vielen. Altijd leuk zo'n poetsbeurt voor de camera tijdens de vakantie ;-(

Memphis - Pensacola: 450 mijl door een storm!

Vanochtend om 7 uur vertrokken in Memphis en toen regende het al een beetje. Toen we net buiten Memphis waren, trokken al de eerste onweerswolken zich boven ons samen. En vervolgens hebben we twee uur lang  noodweer over ons heen gehad. Ze hadden welliswaar een thunderstorm voorspeld, maar dat het zo heftig zou worden, dat verbaasde ook de meteorologen en hulpdiensten.

Dit busje dat ons inhaalde moest vol  op de rem....

Soms konden we nog maar stapvoets rijden. Het zicht was zo slecht, dat je maar een paar meter voor de motorkap nog iets kon zien. Bovendien stond er een behoorlijke laag water op het wegdek.

... want 2 seconden later reden we een muur van water in en was het zicht bijna nul!

Gelukkig klaarde het rond half tien wat op en konden we eindelijk doorrijden. Helaas hadden we toen het mooiste deel van de route al gehad.
Rond twee uur reden we Pensacola Beach in en kwamen we bij ons hotelletje aan het strand. Echter geen strandweer, nou ja, een strandwandeling bij een stormachtige wind kan ook leuk zijn ;-)

Nog een laatste keer Sun Studio...

Memphis Music Tour

Vandaag hebben we een marathonsessie musea gedaan. En Memphis kent er nogal wat, vooral op het gebied van muziek!
Allereerst zijn we naar Graceland gereden. Het 'huisje' waar Elvis en zijn familie woonde. Een mooi kasteeltje van de wansmaak. Alles is nog steeds hetzelfde sinds Elvis op de wc bezweek aan overdosis pillen. Helaas mag je de bewuste wc niet bezoeken, lijkt ons nou net het meest interessante van het complex! Want hoeveel gouden en platinum platen kun je bekijken in een ochtend? Heel veel dus.

Hmm, hoogpolig tapijt op de grond, ok. Maar ook op de meubels en op de muren? Nee, dank je!

Hilarisch was het bezoek aan het graf van de king, we hebben wat afgelachen met Arny's t-shirt van Dead Elvis & his One Man Grave. Zie ook foto van de vorige post...

De tweede huiskamer, iets minder behaard dan de vorige...

Bij het graf van Elvis hebben we ook maar even de rock'n'roll begraven, want daarna ging het naar een van de zwarte achterbuurten van Memphis waar in de voormalige Stax-studio het soul-museum is gevestigd. Zeer mooi en vooral zeer informatief. Ook een behoorlijk contrast met de kleine Sun-studio die we gisteren hebben bezocht.

Hier hebben Otis Redding, Isaac Hayes, Booker T & MG's en nog vele andere opgenomen. In totaal 52 USA nr. 1 hits!

Ondertussen hadden we behoorlijk dorst gekregen. Dus terug naar ons hotel waar we de auto gestalt hebben. De rest van het programma was namelijk goed te doen te voet. 
Eerst maar een Guinness in de pub op Beale Street. Op deze straat hebben alle groten der aarde wel ooit eens gespeeld. Het stikt er van de muziekcafe's. Als speelt er tegenwoordig bijna alleen nog maar slappe blues voor toeristen.
Daarna was het tijd voor een tour door de Gibson-gitaarfabriek. Helaas geen foto's, niet erg want Arny is helemaal niet van Gibson (Fender rules!). Toch was het best een mooie tour, want in deze fabriek worden de exclusieve modellen van Gibson nog helemaal met de hand gemaakt. Ze produceren per dag dan ook maar 45 tot 70 gitaren. En dat door zo'n gigantische fabriek waar zo'n 65 mensen werken!
Als laatste museum stond het Rock & Soul museum op de planning. Mooie collectie gitaren en stage-outfits van bekende artiesten, met natuurlijk de nadruk op muzikanten uit Memphis. 
Mocht je ooit deze tour ook willen doen, dan haal bij een van de visitor centers een oombikaart. Scheelt al gauw 25 dollar op de totale entreeprijs!
Na weer een biertje in de pub zijn we op zoek gegaan naar de plek waar Jeff Buckley in de Mississippi is gaan zwemmen. Het zou zijn laatste zwempartij worden, want hij verdronk ter plekke. Overal in Memphis staan historische markers, maar aan Jeff Buckley wilden ze er geen geven.

De locatie van Jeff Buckley's laatste zwempartijtje

We hebben de plek desondanks kunnen vinden, dankzij wat research op internet.... Je vraagt je wel af waarom Jeff perse hier wilde gaan zwemmen, want echt leuk is het er niet!

Tegen de avond zijn we nog even met de tram naar de Sun Studio gereden. Ziet er s'avonds een stuk mooier uit met de neon reclame.

Caro, Arny en dooie Elvis

vlnr: Elvis oma, dooie Elvis himself, Arny, Caro, toerist A, toerist B, toerist C, etc

Memphis dag 1

De donkere onweerswolken trokken gelukkig weg toen we Memphis bereikten. De buitenwijken van de stad waren echter net zo deprimerend als het laatste stukje blues highway. Armoede, achterbuurten en veel gesloten winkels en bedrijfjes. Gelukkig veranderde het toen we de studentenwijk Cooper-Young binnen reden. En wat vindt je in studentenwijken? Goede platenzaken natuurlijk! En hier heb je echt twee juweeltjes. 
Ten eerste Goner Records, de platenzaak anex platenlabel van Eric Oblivian. De drummer van de Oblivians en tevens platenbaas van Jay Reatard, Guitarwolf en ontelbare andere. Zijn winkeltje is er echt het mekka voor liefhebbers van garagepunk. Je wilt het liefst alle bakken mee naar huis nemen. We hebben een goede poging gedaan. Arny had al een tijdje speciaal voor dit bezoekje een spaarvarken vestgemest, dus we waren voorbereid. 

Caro in gesprek met Eric Oblivian over waar je de lekkerste broodjes in Memphis krijgt....

Sangri La, het tweede platenzaakje met een eigen label ligt enkele huizenbloks verder. En hier vonden we dus de ontbrekende dingen die ze bij Goner toevallig niet meer hadden. Fuck Los Angeles en San Francisco! Memphis Rules! Op platenzakengebied dan...

Inmiddels ging het richting 5 uur en we wilden nog perse vandaag naar de Sun Studio. De legendarische studio waar Elvis, maar vooral ook Johnny Cash, Howlin Wolf, Jerry Lee Lewis, Carl Perkins en Charlie Feathers hun beste nummers hebben opgenomen. 

De microfoon waar Elvis zijn eerste hits door heeft ingezongen...

We waren net op tijd voor de laatste tour door het kleine gebouwtje. Helaas was Arny door het gehaast enkel lensen vergeten en kreeg hij niet de foto's die hij graag wilde. Maar het was wel een bijna religieuze ervaring. Het is immers de Sint Pieter of Taj Mahal van de Rock'n'roll!

Inmiddels was het allang tijd voor een lekker en verdiend ijskoud biertje. Na ingecheckt te hebben in ons hotel, zijn we naar Beale Street gelopen. De straat waar alle legendarische Blues en Rock'n'roll clubs liggen. 

Er is dus meer dan 1 beroemde King in Memphis!
Elvis 'the King' Presley
Martin Luther King
BB King
King Louie
King Kong... oh nee, die woonde in New York...